کاهش ساعتکار در ماهرمضان
مصوبهای در همراهی با سبکزندگی عمومی
به نظرم تصمیم اخیر دولت برای تغییر ساعتکار ادارهها و مدرسهها در ماه رمضان، تصمیمی تابع انتخاب عمومی مردم و بههمیندلیل تصمیم بهجایی است.
احترام به سبکزندگی منتخب عموم مردم (و البته در درجهای بالاتر، احترام به سبکزندگی منتخب هر دستهای از مردم)، خصلت نیکویی برای یک دولت منتخب مردم است. اساساً میتوان یکی از جنبههای دولت منتخب در انتخابات عمومی را نمایندگیکردن خواستهای مردم در حکومت دانست.
تغییر ساعتکار ادارات و مدارس در ماه رمضان، یکی از مواردی است که به ذائقه عمومی مردم خوش میآید. البته مصوبه دولت تنها بر کارمندان دولتی و نظامهای زیرنظر آن (مدرسهها و بانکها) تحمیل شده و بخش خصوصی همچنان میتواند به هر سیاقی که میپسندد کار کند.
این مصوبه جنبههای مثبت قابلتوجهی دارد:
- دولت چیزی از دست نداده است. به خاطر روزهداری، بازده کاری اغلب مردم در ماه رمضان – دستکم در بُعد زمانیاش - پایین میآید و افرادْ تعدادساعتهای کمتری در مقایسه با ایام معمول سال میتوانند بهخوبی کار و فعالیت کنند. با مصوبه جدید، اربابرجوع بیش از پیش حق دارند از کارمندان در همان ۵ ساعت کاریشان، کار مناسب و بهاندازه طلب کنند و دیگر کسی نمیتواند اربابرجوع را به سادگی پیشترها بپیچاند!
- ساعتهای صرفشده برای خوردن نهار و نوشیدن چایی و دودکردن سیگار در ماه رمضان از برنامه کاری اغلب کارمندان حذف میشود و میتوان آن را از ساعتکار عمومی کارمندان کم کرد.
- حالا که تغییرساعت تابستانی در ایران معطل مانده، فاصله افطارکردن تا سحریخوردن به کمتر از ۹ ساعت تقلیل پیدا کرده است. با توجه به بالاگرفتن میزان رفتوآمدها در ماه رمضان به بهانه افطاری، در چنین شرایطی اگر کارمندان همچنان ناچار باشند سر ساعتهای قبلی سر کار بروند، عملاً از میزان استراحتشان کم میشود و این آثار منفی متعددی بر بازده عمومی جامعه میگذارد. با مصوبه جدید، به مدتزمانی که مردم ِ اغلب روزهدار برای استراحت بعد از سحریخوردن در اختیار دارند، افزوده شده و روزهدارها میدانند که این استراحت پس از سحریخوردن آخ که چهقدر میچسبد و جواب میدهد!
- بازار تهران که مشتری اصلی نظام بانکی کشور است، عملاً و پیش از این مصوبه دولت، در سالهای پیش در ماه رمضان حول و حوش ساعت ۱۰صبح آغازبهکار میکرده است. با مصوبه اخیر، پِرتی ساعتکار بانکها هم کمتر میشود.
...
همه اینها را از موضع یک شهروند عادی نوشتهام. قطعاً دولت برای چنین تصمیمهایی باید بهجز نظر شهروندان مثل من، به نظر کارشناسان هم اهمیت بدهد. هنوز نمیدانم نظر کارشناسان چهقدر با نظر من ِ شهروندْ همراه است.
